Sessizliğin içinde ses aramak...
İnsan kendi içinde büyük bir sessizliğe sahiptir.Duygularıyla içindeki sessizliği seslendirmeye başlar. Her duygusuna farklı bir tonlama verir. Hayatına bu tonlamalar sayesinde renk verir ve yönlendirir. Artık her duygunun bir rengi ve tonu vardır.
Sessizliği bozan sadece bir histir.Hisler renklere canlılık verir. Hayata anlam katar. Tonlamalara vurgu sağlar. Sessizlik ise bir durgunluktur bir boşluktur. İnsanın nasıl ki düşünmeden durması mümkün değil ise sessizliğe gömülmeside mümkün olmamalıdır. İnsanın sessizliğe gömülmesi durumu; kendi içinde insanın yolunu bulamamasıdır. Kendini bulan kişi ise doğru tonlamaya ve renklere ulaşmıştır .
